iğde kokan günlerin ömrü kadardı neşe
bazen beyaz giyerdim,bir yerlerden eserdi
ben bir yerler dediysem siz karanfil anlayın
anlayın ki yenimden hiç çıkmasın kırığı
hem zaten kim dikerdi kalbine bu sırığı
çarpıp durdu pervaza kıt aklım eğildikçe
eğildikçe alnımda kuş sesinden bir çizik
yola revan boynumu derinleşip susturdu
yumuşak yamaçları tutan çitler yoruldu
kızlar bile yoruldu çiçekten fal çekmekten
yeşertinin göğüste unuttuğu tomurcuk
hevesi belletmeden solup kaldı dudakta
yivliyim, belki yine zorlar nişangahları
ondörtlünün kundağına sığmayan taze gülüş
belki yine o sıcak öğlenden sonraları
gövdeme dadanan kuş tüylerini hatırlar.
ali ayçil
...
dağ deviremeyen
hat ve had
bir çiçek açarken neyi beklerse
onu umuyorum kendime kapanırken
denî dünya kafamı kopartıp
yerine bir mim koyuyor kelle niyetine
pusulamı kırıp haritamı parçalıyor denî dünya
sana bana ait olan biz kelimesini
sözlüğümüzden alıp kaçıyor
bir çiçek solarken neye sahipse
ona dairdir bütün yaşadıklarım
bir çiçek ne zaman solsa
içimde tohumu çimlenir hayatın
sınırlar çizilirken ben siliniyorum
yabancı aynalara bakarken
yaban oluyorum kendime
gölgem tekin olmayan bir bölgeye dönüşüyor
hat ve had karışıyor birbirine
kalp ve kalb
bir çiçek açarken neyi getirirse dünyaya
yanımda onu götürmek istiyorum
sevap niyetine
s.kemal.yazgıç
henry sen neden buradasın
insanı insanın kurdu değil;ÜMİDİ olarak görenlerdenim...
insan insanı ümit diye beller;ama insan ümidini insana bağlamaz.
ALLAH'tan ümit ederiz...
ALLAH'tan ümit etmemiz ümidimize haznelik eden şeyin insan olmasına engel değildir...
ismet özel
...
üryan geldim
gene üryan giderim...