düttürü olan herşey gitsin şehirden...

sanki masumiyete dönen yolun çoktan imha edildiğini bilmiyorum..yine harfler harfleri takib ediyor.benim şu anda yaptığım olsa olsa kağıt üzerinde mürekkep lekesi kılığına girip ,ne idüğü belirsiz bir başka gürültüye saplanmak

/hadi dikişsiz bir yanlış olarak uğurlayın bedenimi
ak libaslarla yüzmesini bilmem
rüzgarlara kapılan kabusumu yönlendiremem
cevaplarımın sorularını hatırlatmayın
ayağa kalkacak gücü kendimden çalamam
sokaklar bitmeden susamam
hadi gözlerime ekmek banıp yiyin
sözlerimsiz kalacağınız zaman çatlayın
caddeden yuvarlanan harflerin arasından ilk adımı atın
tarım nehrince teninize kavuşamazmış hadi be ırmağı/

nihayet geçmişe bakıyorum.yangın her yeri kaplamış.yalazlarını yüzümde hissediyorum...

suavi kemal yazgıç
kırk gri hırka