düttürü olan herşey gitsin şehirden...

kahkaha kimden yana?

Fri, 30 Oct 2009 22:45:00 +0200

bütün insanlar sıkıcıdır..sıkmak,kendini ve başkalarını sıkmak diye ikiye ayrılabilir...
başkalarını sıkanlar ayak takımı,yığınlar ve genel olarak bütün insanlık kafilesidir..
kendilerini sıkanlar ise seçkinler,aristokratlardır;şu garip bir gerçek ki ,kendilerini sıkmayanlar genellikle başkalarını sıkarlar,kendilerini sıkanlar da başkalarını eğlendirirler..

sören kierkegaard,kahkaha benden yana.. ( devamı )

şişli maçka arası şiirler

Fri, 30 Oct 2009 13:39:00 +0200

...
kadınlar ki duruşları pahalı
yaslayıp alnını vitrinlere
günleri kurşunlara diziyorlar
yürüyüp kalmışken
güneşi delen kör kurşunun izinde
bir de ne göreyim
eşkalimi ele veren o yağmur!
tam caddeyi geçerken
ağzıma geldi yüreğim.

hüseyin akın
ay tanığım olsun,beyan.. ( devamı )

şeytan ve ali,sağduyu ve benmerkezcilik

Fri, 30 Oct 2009 12:58:00 +0200

Şeytan: Beni konuşturmak niye?
Ali: Söyleyecek bir şeyin yok mu?
Şeytan: Olabilir ama neden sana söyleyeyim?
Ali: Senin vazifen bu değil mi?
Şeytan: Ben işimi böyle görmem.
Ali: Peki nasıl görürsün?
Şeytan: Kendime göre pek çok yöntemlerim vardır. Herbirinin damarına göre şerbet veririm. Öyle yapmaz mı O da!
Ali: O’na gitmek seni reddetmekten geçer mi?
Şeytan: Onu bilmem ama bana beslenen düşmanlıktan korkarım.
Ali: Kendini sevdirmen epey zor bu halinle.
Şeytan: O yüzden hep kılık değiştiriyorum ya. Kendim olarak hiç gezmem. Fakat şunu bil ki insan O ve benim aramdadır ve nereye isterse oraya gider.
Ali: Nereye isterse oraya gider ha! Peki, nasıl ister insanlar. Neyi isteyeceklerini nereden bilirler?
Şeytan: Benim vazifem onlara yanlış olanı hoş göstermek ve sevdirmek. Gerisini kendi aralarında hallederler.
Ali: Peki bu işi nasıl yaparsın?
Şeytan: Onların damarlarında gezinirim de haberleri olmaz. Tabiî ki emirle!
Ali: Ulaşamadığın bir yeri yok mu bu insanın?
Şeytan: Kalpleri bana kapalıdır. Pek çokları buna gerek duymaz hâlihazırda.
Ali: Doğru söylediğini nerden bileyim?
Şeytan: Beni konuşturan sen değil misin?
Ali: Bu, doğru söylediğini mi gösterir?
Şeytan: Ne kadar doğru olsun istiyorsan o kadar doğrudur söylenilenler.
Ali: Şeytan dediğim birine doğru söyletmem doğru düşer mi?
Şeytan: Şeytandan bile öğreneceğin bir şeyler olduğunu g&.. ( devamı )

hissiz ya da derin

Wed, 28 Oct 2009 22:03:00 +0200

"ölüm ne çok şey öğretiyor insana değil mi?"...

bu cümle,izlendikçe insanın içini karartan meşhur bir tv dizisinden alıntı...
dizinin sadece bu bölümünü izlemiş olsaydım ay ne güzel bi diziymiş derdim ama güzellik sadece ölüme has olan bir bölüm için geçerli...

ölüm...
her insan ölecek yaşta diyordu "izdiham"...
mevlana "şeb-i arusum" der ölüm gününe...
"eğer güzel olmasaydı,ölür müydü peygamber" diyordu necip fazıl...

ölüm...
düşündüğüm zaman seni,ürperiyorum...aklıma ölü yıkama arabası dedikleri koca otobüs geliyor,toprak geliyor,mezar taşı geliyor...dahası,öteler düşüyor aklıma...

öteler...

"anla mona roza
ben öteliyim"...

.. ( devamı )

ya dışındasın çemberin ya da?

Wed, 28 Oct 2009 11:21:00 +0200

kendinden dışarı çıkarak bir şey ele geçiremezsin;üstelik,bulunduğun çemberde kaybedebileceğin ne çok şey olabilir!bu konuşmama yalnızca şu yanıtı veriyorum:
ben de çember dışına çıkıp başkalarına dayak atacakken,çember içinde kalıp dayak yerim daha iyi..peki ama nerde bu kahrolasıca çember?

kafka,günlükler 1.. ( devamı )

toprak yanlış yapmaz

Thu, 01 Oct 2009 00:35:00 +0300

buldum cevabımı
esrarım kalmadı

...

m.i.zengin

.. ( devamı )

anlık da olsa...

Thu, 24 Sep 2009 00:15:00 +0300

Siyah beyaz bir film gibiydin herkes uyurken izlediğim
Sevgilim benim çok özledim
Her zaman gitmek istediğim tatil yerleri gibiydin
Dergi sayfalarında hiç gidemediğim
Bu bir masal başı iyi mutsuz sonlu
Senle ben batı doğu ama dünya yuvarlak
Kalbim ellerim kadar küçük değil

En çok sevdiğim şarkıydın herkesten çok sevildin
Sevgilim benim çok özledim
Ben küçük bir kız heyecanlı oyuncaklarım tahtadandı
Hepsi kırıldı yapıştırdım
Bu bir masal başı iyi mutsuz sonlu
Senle ben batı doğu ama dünya yuvarlak
Kalbim ellerim kadar küçük değil

şebo

bazı şarkılar, bazen, aspirin gripin aferin yerine kullanılabilir...ilaç gibi gelir...
.. ( devamı )

çok menekşe

Wed, 23 Sep 2009 03:07:00 +0300

ömrümüz çok kısa biliyorsun
aramızdan ne kadar çok menekşe geçerse o kadar iyi
ellerini çektin ve karanlığımız başladı
biraz ışık için
geçmiş yanılgıları ve telefonları yaksam
bir karınca bir akşama girerken
hiç bir ülkede gölgesi olmayan ağacın
topraktan önce göğsüme dolan sırrını
herkes kendi üzerine yıkılacak duvarını ararken
ateşten bir emanet için sana bıraksam

ömrümüz çok kısa biliyorsun
belki de geldi sıram.

mevlana idris zengin
iyi geceler bayım
syf 62

-bu dizelerin ardından bi kaç bilmişlik taslamazsam olmaz...
bugün itibariyle bayram bitti...o koskoca bir ay , ramazan ayı bitti yani...her şey gibi...herşey bitmeye ve gitmeye mahkum değil mi...öyle...
daha nelerin bitişine ve gidişine şahit olacağız kim bilir...yani diyorum ki...aslında,boşver...ömrümüz kısa...kısa..kısa..kısa..kıs...kı...
kkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkkk-.. ( devamı )

biter mi bu yüzsüz şarkı hiç

Thu, 27 Aug 2009 02:06:00 +0300

sanki masumiyete dönen yolun çoktan imha edildiğini bilmiyorum..yine harfler harfleri takib ediyor.benim şu anda yaptığım olsa olsa kağıt üzerinde mürekkep lekesi kılığına girip ,ne idüğü belirsiz bir başka gürültüye saplanmak

/hadi dikişsiz bir yanlış olarak uğurlayın bedenimi
ak libaslarla yüzmesini bilmem
rüzgarlara kapılan kabusumu yönlendiremem
cevaplarımın sorularını hatırlatmayın
ayağa kalkacak gücü kendimden çalamam
sokaklar bitmeden susamam
hadi gözlerime ekmek banıp yiyin
sözlerimsiz kalacağınız zaman çatlayın
caddeden yuvarlanan harflerin arasından ilk adımı atın
tarım nehrince teninize kavuşamazmış hadi be ırmağı/

nihayet geçmişe bakıyorum.yangın her yeri kaplamış.yalazlarını yüzümde hissediyorum...

suavi kemal yazgıç
kırk gri hırka.. ( devamı )

ALİ AYÇİL/ KOVULMUŞLARIN EVİ

Fri, 21 Aug 2009 14:58:00 +0300

görgüsüz ve hırçın bir kentimiz var.doymak bilmez açlığımızın en büyük ambarında,elimize ne geçerse satmaya kalkıyoruz.elimizde satılacak ne varsa,enli tabelalarla insanların yüzüne tutuyoruz.burada güneş iri kestane ağaçlı geniş caddelerin,tenha taş sokakların,bahçeli evlerin değil,her bir cephesinden iri tabelalar sarkan karanlık bir cüssenin üstüne doğuyor.
aşkı da ölümü de bu tecimen harflerin kıyısında yaşıyoruz,sevgilimizin gözlerine,biz onunla konuşurken banknotların gölgesi oturuyor...

garip olan şu ki,kimse anlayamıyor,bu tecimen harflerin çalılığında RUHU YIRTILMADAN BİR TEK ÇOCUK BİLE BÜYÜYEMEYECEK;kimse anlamıyor,durduğumuz yer insan uygarlığının en vahşi yeri;ANLAMIYORLAR Kİ,ARTIK HARFLERİ ETİMİZ VE KANIMIZLA BESLİYORUZ!

.. ( devamı )