düttürü olan herşey gitsin şehirden...

Burada vakitler durgun bir göle civilenmis
kuğular ilk kuğuyu yüzüp duruyor hala
bir yaprak sararınca tüm tabiat titriyor
ölüme kef geliyor,çünkü her yan musalla



Çekilsin ardımsıra sürgüsü dış kapının
zaten köklerim ayırık incinmez ayrılıktan
sevsinler anneleri gitmeyen oğulları
onlar için ortaya koysunlar kişmiş ve safran

Gecenin rahlesinde yağmurdan bir risale
göğün atı kişniyor huysuzlanıyor ruhum
denize bakan yerde dudağı nardan beter
çekip o ince kızı sevmeye gidiyorum.

Ali Ayçil