düttürü olan herşey gitsin şehirden...

"ne söyleyebilirim ki daha,herkes herşeyi yeterince söylemişken"dedi...

ben de senin gibiyim işte..içim geçmiş gibi hissetsem de birşeyler yapma gereği duymadıkça, gerçeklerden de kaçılmıyor..kaçtığım onca şeyden sonra herşey kaçınılmaz oluvermiş de farkedememişim...

çocukken yolda yürürken annemin kollarına tutunup gözlerimi kapatırdım..geçtiğim yerleri,bastığım toprağı görmeden yol almak beş dakika sonra başımı döndürmeye başlardı...

hayat da böyleymiş işte..gözümü bi an kapattığım an herşey birbirine karışıyor,sağlığım sallanıyor...yaşadıklarıma,yaşananlara şahit olmadan ilerlemek isterken,müsade etmiyor dünya gözlerimi kapatıp,sırtımı dönmeme...acısıyla tatlısıyla dokun bana diye bağırıyor yaşadığım herşey...kaçma...örtme üstümüzü...biz seniniz...gerçeğininiz...

"bildiğim tüm hayatlar paramparça.."

şahit olmak yoruyor yani beni..bunu demek istiyorum galiba...

"zamanı yaralarla ölçen kadın

geçmişiyle kavgalı..."

teoman dinlemek iyi geliyor bu ara...iyi şarkıları var...has yaşayanlardan rengi bozuk olsa da...

yani,

büyüyorum...kaçınılmaz olan herşeye dokunarak...

suyun aldığı en tuhaf şekil, ip gibi, aşağıya doğru akıyor, yere çarptığı anda parçalanıyor,sonra parçalar toplaşıp beraber akıyor,gökte ayrılanlar yerde buluşuyor,kaynağına kavuşma gayreti.bir pay var tabii çıkarılacak,parçalanmış akarken,yere düşmeden az önce yerden yükselen tabiatla buluşuyor,herşeyi tek tek sarıyor,ıslatıyor,toplanıp kaynağına gitmeden önce suyun muhteşem son töreni,ISLATMAK,ETRAFINI SARMAK...

bu döngüyü yaşamak için su olup yağmak,yağmur olmak istemez miydin esrârî?sürekli tekrar eden döngünün saf oyuncusu olmak istemez miydin?

esrârîler 2000-2001
ahmet güntan

bütün insanlar sıkıcıdır..sıkmak,kendini ve başkalarını sıkmak diye ikiye ayrılabilir...
başkalarını sıkanlar ayak takımı,yığınlar ve genel olarak bütün insanlık kafilesidir..
kendilerini sıkanlar ise seçkinler,aristokratlardır;şu garip bir gerçek ki ,kendilerini sıkmayanlar genellikle başkalarını sıkarlar,kendilerini sıkanlar da başkalarını eğlendirirler..

sören kierkegaard,kahkaha benden yana

kendinden dışarı çıkarak bir şey ele geçiremezsin;üstelik,bulunduğun çemberde kaybedebileceğin ne çok şey olabilir!bu konuşmama yalnızca şu yanıtı veriyorum:
ben de çember dışına çıkıp başkalarına dayak atacakken,çember içinde kalıp dayak yerim daha iyi..peki ama nerde bu kahrolasıca çember?

kafka,günlükler 1